Veronica 24 yaşında, ölmek isteyen ve intihar eden bir kızdı, ve intihar ettiği gün Villiente akıl hastanesine yaptırıyorlar onu.
Aslında dışarıdan mükemmel bir hayatı ve ailesi var gibi görünüyor.
Ölmek istemesi, hissettiklerini çok iyi anladım aslında, okudukça. Onun için üzüldüm. Tam bir piyanist olacak kızmış gerçekten. Ama bazen hayatımız istediğimiz gibi gitmez, yollarımız savrulabilir, özellikle düşüncelerimiz ailemize yada dışa uymuyorsa.
Annesi bir yerlerde beni çok sinir etti.
Veronica'nın hastanede yaşadıkları, hastanede ki hastaların hayatları, onların hikayelerine ortak olmak da çok güzeldi. Zekda, Mari, Eduar.. Hüzünlüydü bazı kısımları ama o kısımlar en bi sevdiğim kısımlar oldu.
Doktor İgor biraz sinirimizi bozdu. Ya senin o yaptığın ters bir durum yaratsaydı, ya daha kötü olsaydı. Karşında zaten ölmek isteyen bir kız var. Gerçi bir yandan o doktoru da anlıyorum ama bana bencil geldi biraz ve yaptığını hiç doğru bulmadım. Belki sonucu güzel oldu, olabilir ama araç yanlış kesinlikle.
Ve ayrıca Paulo Coelho ile ilgili kısımlar vardı kii o kısımlar da en bi sevdiğim ve bilgilendirici oldu.
Sonu konusunda şaşırdım. Gerçekten beklemediğim bir şeydi. Ben biraz daha okumak, ve nerelere bağlanacak okumak isterdim şahsen. Özellikle Veronika ve Eduard için. Ne oldu sonrasında. Nasıl gelişmeler yaşandı bilmek isterdim.
Severek kapattığım kitaplardan oldu. Severek tavsiye ederim size.
·
29 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.