kitap hissettirdikleriyle 'tehlikeli oyunlar', dolu dolu olmasıyla 'martin eden', üslubuyla 'iki şehrin hikayesi' gibi diğer eserlerden hatıralarını yeniden gözlerinin önüne kolaylıkla serebiliyor. yukarıda saydığım kitaplardaki özelliklerin tamamını tek kitap altında bulabildim. yazarın otobiyografisinden esinlenerek kitabı kurgulamasından dolayı çok kişi tarafından martin eden'e benzetilmiş. bence de benzer kısımlar bulunmasına rağmen bu kitabın daha üst düzey olduğunu düşünüyorum. kitabı okurken google açmamak neredeyse imkansız. manet'in olympia'sından, el greco'nun toledo'suna; stoacılıktan, varoluşçulağa kadar karakter üzerinden tahliller var. din, bilim, felsefe, aşk, ölüm, çaresizlik, düzen, savaşlar, yalnızlık, işsizlik ve daha birçok konuyu işliyor. philip carey'in 19. yüzyıl sonlarında ingiltere'de yaşadıklarını 21. yüzyıl başlarında birçoğumuz yaşıyoruz. o hayatın anlamını buldu. darısı başımıza.
incelememi kitaptan bir parçayla bitirmek istiyorum.
"gösterilen çaba alınan sonuca hiç değmiyordu. gençliğin parlak umutlarının karşılığı, gerçekleri görmenin acı bedeliyle ödeniyordu. ıstırap, hastalık ve üzüntü teraziye tüm ağırlığıyla çöküyordu. tüm bunların anlamı neydi? kendi hayatını, buna başlarken taşıdığı büyük umutları, bedeninin ona dayattığı sınırlamaları, arkadaşsızlığını ve gençliğini dolduran şefkat yoksunluğunu düşündü. ne yaptığını bilmiyordu, sadece ona en doğru gelen şeyleri yapmıştı ve sonunda böyle bir yıkımla karşılaşmıştı! ondan daha avantajlı olmayan başka insanlar başarılı olmuş ve yine daha fazla şeyi olanlar başarısızlığa uğramıştı. tamamen şans gibi görünüyordu. yağmur haklıyla haksızın üstüne aynı şekilde yağıyordu ve hiçbir şeyin bir nedeni yoktu."
·
87 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.