Kitabın mitolojik roman tavsiyeleri arasında görmüştüm. Bir okuyucu şunu demişti: Akhilleus'un Şarkısı 'nı okuduktan sonra Akhilleus' u ne kadar sevdiysem Kızların Suskunluğu'nu okuyunca o kadar nefret ettim... Bu yorum yüzünden ilgimi çekti ve merak ettim aynı duyguları paylaşacak mıyım diye...
Akhilleus'un Şarkısı O'na aşık bir gözden yazılmıştı. Aşık olan insan ne kadar kusurları görsede, görmezden gelme konusunda tam bir savaşçıdır. Kızların Suskunluğu ise Akhilleus'a savaş ganimeti olarak verilen, köleleştirilmiş bir kraliçenin gözünden yazılmıştı. Kitaplar her ne kadar kurgusal olsa da, farklı iki yazar tarafından yazılmış olsa da bunca ortak noktayı barındırıyor oluşu yoğun bir gerçeklik hissiyatı oluşturdu.
Nefret odaklı da olsa, anlatıcının acıları ile yoğrulmuş da olsa ben hala Akhilleus'u seviyorum. Yaşadıklarını çok özümsedim. Hatta kitabın sonlarında gözyaşlarımı tutamadığım yerler oldu ki, kitap başında ağlayabilmek çok farklı bir olaydır. Bilen bilir. Ön yargılardan uzak, insanlık odak noktasına alınarak okunması gereken bir kitap diye düşünüyorum. Ve kesinlikle tavsiye ediyorum.
·
104 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.