Dünyanın Bütün Sabahları'nı okumaya başlamadan önce fazlaca iyi önyargım vardı, başlarda kitabı sevip akıcı buldum ancak biraz okuduktan sonra iş değişti. Öncelikle dili çok sığ, edebi güzellikten uzak. Çeviri olduğu için mi okuyucuya istenilen derinliği veremedi bilmiyorum fakat bir kitap bu kadar kopuk bir olay örgüsüne sahip olduğunda yazılan hiçbir şeyin anlamı kalmıyor.
Karakterleri tanıyamıyorsunuz. Aralarında aşık olmaları için hiçbir sebep bulunmayan iki insan vardı ve bu yüzeysel ilişkiye hiç gerek yoktu çünkü olay örgüsüne hiçbir şey katmadı. Resmen araya aşk sokuşturayım demiş yazar. Toinette neden ablasına ihanet etti mesela? Sebebi neydi ve ablası bir bakıma kardeşinin bu ihaneti yüzünden ölmüşken biz neden bu konuyla ilgili Toinette'in iç dünyasına dair hiçbir şey bilmiyoruz? Ve sonra bütün kitap boyunca Sainte Colombe'den ve sonra kızından aldığı dersler olmasa saraya tekrar giremeyecek nankör, kralcı ve Madeleine'in ölümüne sebep olmuş Marin Marais neden tekrar Mösyöden alacağını aldı? Hiçbir karakterin iç sesini dinleyemediğimiz için anlamsız sorularla baş başa kaldım.
Müzisyenin hayata karşı duruşu dışında hiçbir duyguyu alamadım bu kitaptan.
·
190 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.