Işığın hikayesinin ardına saklanmış Oflaz'ın hikayesi...1000Kitap
Severek okuduğum bir kitaptı, 2 ayda okuduğuma bakmayın. Okuduğum zaman diliminde araya kitap alarak okudum. +Bir bölümüne gelince kitaba ara verdim. Bu ne akıcılığından kaynaklanıyordu ne de yazım dilinden. Ben kitapların kendilerini okutacakları zamanı seçtiklerine inanırım. O zaman ara vermem gerekiyordu. Zorlamaya gerek yok.
Kitabı okumaya başlayana kadar Oflaz'ın ağzından okunan bir kitap olduğu kanısındaydım. Gördüğüm okuduğum yorumlarda daha çok Oflaz'ın ön plana çıkartılmasından belki de. Haklılık payları yok değil, ama ben biraz erteleyeceğim. Biraz Işıl'dan bahsedelim. Işıl bir üniversite öğrencisi psikoloji 2. sınıf. Annesi okulun rektörü olduğu için başından beri oraya gitmesi kararlaştırılmış. Okulda bir gün bir uygulamanın söylentileri dolaşmaya başlıyor. Bu uygulamanın amacı insanların filtresiz, çekinmeden dertleşmesi. Yaralılar ve şifacılar. Kaydolurken gelen ilk soru. Kendinizi hangisi olarak tanımlarsınız? Işıl kendini bir yaralı olarak tanımladı, ve hızlıca bir kaç kişiye yazdı. Anonim olarak konuştu dertleşti. Sonra masallardankorkuyoruz adlı birini gördü... Oflaz’ı.
Kitap dört bölüme ayrılıyor 0, +1, -1 ve + sonsuz olmak üzere. Benim hoşuma giden ayrıntılardan bir tanesi. Birde 40.güne bölünmüş. Hepsinin anlamını ayrıntıları kitabı bitirince çok, çok daha iyi anlıyorsunuz. Bitirdikten sonra başa dönüp ilk bölümü tekrar okudum. Daha anlamlı daha güzel geldi bu sefer.
Oflaz, Oflaz Kantemiz ondan bahsetmem gerekirse. Neredeyse hakkında hiçbir şey bilmiyoruz. Nerde yaşadığını arkadaşlarını... Ruhunu tanıyoruz daha çok, çünkü Işıl onu ruhuyla ilgileniyordu sadece. 40 gün boyunca anlatıyor bize Işıl nasıl tanıştıklarını, anılarını. Güzel günlerini, kötü günlerini... Ama sorsanız Oflaz nasıl biri bir şey diyemiyorum. (En azından spoilersiz :’)) Işıl‘ın tabiriyle ruhu güzel adam diyebiliriz sanırım.
Okuduktan sonra sizin karar vermeniz gereken biri konu.
Son olarak Oflaz’ın günlüğü, artılar ve eksilerin olduğu bir his defteri. Kolay kolay ağlayan biri değilimdir ve daha önce hiç bir kitabı okurken ağlamadım ama kitabın içindeki günlük gözlerimi doldurmaya yetti. Işıl’ın göremediği gibi bende görememişim neler yaşadığını neler atlattığını okuyunca ona üzüldüm. Yardım edemiyor oluşuma.
(Hm hm...)
·
14 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.