Bu kitabı benim için mükemmel kılan kurgusu değil anlatış biçimidir. Okurken kurgu her zaman ikinci plandaydı, örgüden çok kişilerin dünyalarına, duygu durumlarına, düşüncelerine girdiğim yüzlerce sayfa daha çok ilgimi çekti. Ellerine yüzlerine bulaştırdıkları her olayda her birini uzaktan izliyormuşum gibiydi. Roman, içinde sizin de yaşadığınız, yol aldığınız bir süreç halini alıyor. Şu zamana kadar okuduğum en güzel, olayına minimum düzeyde odaklanıp en çok zevk aldığım kitaptı. Mahkeme sırasında buraları kısa tutuyorum, inceleyecek olursam bir bu kadar daha sayfa tutar diyordu Dostoyevski, keşke yazsaydı da okusaydık. Keşke bitmeseydi.
·
13 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.