Gizli Başyapıt ya da Bilinmeyen Şaheser ismiyle Türkçeye çevrilmiş Balzac'ın bu öyküsü, esasen bir ressamla resimi arasındaki ilişkiye odaklanıyor. Picasso, Cezanne gibi birçok ünlü ressamı derinden etkilemiş bu öykü. Picasso, öyküdeki ressam Frenhofer'in yaptığı tasvir edilen resimi çizmeye çalışmış falan. Hem klasik okumayı seven, hem de resimle ilgilenen biri olarak, bu kitabın varlığından ilginç bir şekilde, yabancılaşma ile ilgili Marx'ın fikirlerini analiz eden bir incelemenin dipnotu sayesinde haberim oldu. Genel olarak Balzac'ı, özel olarak da bu öyküsünü çok beğenmiş Marx; bir mektubunda Engels'e de okumasını önermiş hatta. Yabancılaşma ile ilgili bir kitabın dipnotunda rastladığımdan mıdır bilinmez, öykünün insanın ürünüyle olan ilişkisi üzerinden okunabileceğini düşünüyorum. Sanatçının mükemmellik arayışı ve ideal kavramı üzerinden de okunabilecek bir kitap, sanatçının toplum tarafından anlaşılması ihtiyacı bağlamında da. Özetle, çeşitli okumalarla farklı şekilde yorumlamaya müsait bir metin. Bilirsiniz, öyküler genelde romanlara nispeten yüzeysel bir kurguya ve daha az karakter derinliğine sahiptir tür olarak. İlginçtir, bu 56 sayfalık öyküde, okuduğum birçok romandan konu daha derin işleniyor. Bu kuşkusuz Balzac'ın usta bir yazar olması dışında, onun çok yönlü düşünebilmesinden ve birçok alanla ilgili bilgi sahibi olmasından kaynaklanıyor sanırım. Marx'ın komünizm tahayyülünde insanın tüm çeşitliliğiyle yeteneklerini açığa çıkarabildiği potansiyelini kullanabilmesini hatırlatıyor.
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.