Yüreğime Dokunan Eller - Alişan Kapaklıkaya
"Kendimi üzerine beton dökülmüş bir fidan gibi hissediyordum, üzeri örtülmüş sessiz, bırakılmış çaresiz. Ama ben beton duvarları yıkıp, kuşatılmışlıktan kurtulmak istiyordum. Etrafımı çevreleyen sınırların ötesine uzanıp, özgürlük denizinde yüzmek istiyordum." diyen küçük bir çocuğun ortaokul yıllarına uzanan hikayesi. Yokluğun verdiği umutsuzluk. Okumaya olan hevesi... Karşısına çıkan olumsuzluklar... Bir gün bir öğretmen gelir ve o çocuk için her şey değişir. Melek Öğretmen sadece Metin'in değil bütün öğrencilerin yüreğine dokunuyor.
" Üç senelik pantolonu daha yeni diyerek giymeye kıyamayışı" beni en etkileyen bölümlerdendi. Ki o pantalonu okula gidiyor diye almıştı babası. Bir akşam küçük kardeşi abisine o pantolonu bir gün giymek istediğini dile getirir. Abi de yarın okuldan gelince giyersin, der. Ama nereden bilebilir okulda üçüncü dersteyken kardeşi Rafet'in ölüm haberini alacağını.
Bu öykünün içinde üzüntüler, mutluluklar, hayaller var. Siz de Metin'in ortaokula uzanan yolculuğunu, başarısını okumak isterseniz bir bakın derim. Fazlasıyla akıcı bir kitap. Kaleminize, yüreğinize sağlık Alişan Hocam.
·
31 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.