Bende lise zamanlarında sürekli oluşan durum.O dönemlerde kitapları zevk almak için okuyordum ve sıkıldığımda bırakıyordum.Bu durum üniversiteye kadar devam etti.Sonra yarım bıraktıklarımdan birkaçını tekrar okumaya yeltendim ve gördüm ki yarım bıraksaymışım çok şey kaçıracakmışım ve okunması zor kitaplar,zevk vermeyen kitaplar daha çok katkı sağlıyor.Sonra bu ödev duygusuna dönüştü.Kitaplarda olay yerine yapıya yöneldim.Görev duygusuyla okumaya başladım,zorlandıklarımla savaştım.Kumar oynadım bazen,zor bir oyun gibi gördüm bazılarını her seferinde beni teşvik eden bir şeyler buldum.Şimdi asla kitapları yarım bırakmıyorum.