Hayatın türlü cilveleriyle ruh yalnızlığı çeken bir insanın başka bir insanla ruhunu sarıp, ondan sonra da ruhunu ölene değin saklamasını; bir daha başka insanın bakışından görüyoruz. Bir defterden. Raif efendinin defterinden. Defterdeki son cümlesi: “ruhumu hiç bulunmayacak yerlere saklamalı...” oluyor.
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.