Franz Kafka ile yıllar önce "Dönüşüm" eseri sayesinde tanışmıştım. Aradan geçen yıllara rağmen eserin etkisi hala üzerimdedir. Hatta hatırladıkça o buhran hissini yeniden yaşarım. Gregor Samsa gibi bir köşeye itilmiş hissederim.
Yıllar sonra Kafka ile "Dava" sayesinde tekrar buluşmak büyük bir zevkti. Hukuki terimleri sevmediğim için bugüne kadar bu eserden uzak durmuştum. Ama yıllar boyunca süren merak ve arkadaşımın desteği sayesinde okumaya başlamış bulundum.
Eser Josef K.'nın bir sabah uyandığında tutuklandığını öğrenmesi ile başlar. Dava süreci boyunca günlük hayatına devam eder. Fakat yargılanma süreci hayatına farklı bir yön verir.
Olaylar bir dava süreci etrafında gerçekleşe de benim asıl ilgimi çeken Josef K.'nın değişim sürecidir. Evet ortada hukuk eleştirisi var, bu kesinlikle yadsınamaz. Ama K.'nın tutuklanmasından sonra yaşanan süreçte her geçen gün K.'nın gelişiminin durduğunu, tüm gücünü dava yüzünden tükettiğini görebiliyoruz. Bir nevi tutsaktır.
K.'nın bir suçu olmalı lakin bu suçun ne olduğunda dair okur bilgilendirilmiyor. Yahu, eser boyunca bir kişi de sormaz mı kardeşim senin suçun ne diye! Nasıl büyük bir sinir ile okudum. Ah! Bir bilseniz. Herkes her şeyi biliyor fakat hiç kimsenin hiçbir şeyden haberi yok.
Bir diğer nokta ise eser boyunca hissettiğim varlık sorgulamasıdır. İstemsizce yazılanları sorguladım. Olanların hepsi sadece K'nın zihninde geçen bir hayal ürünü müydü yoksa her şey gerçek miydi? Var mıydı? Var olmak ne idi? Yazara inanmak hiç bu kadar güç olmamıştı.
Sonu ile beni bir hayli şaşırtmış metaforlar ile dolu güzel bir eser. Tüm okurlara iyi okumalar dilerim.
Kitapla ve saygı ile kalın :)
·
14 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
"Herkes her şeyi biliyor fakat hiç kimsenin hiçbir şeyden haberi yok." Bence kitabı en güzel anlatan cümle bu olmuş. Kitabı bitirdikten sonra ben de afalladığımı iyi hatırlıyorum. Bu güzel inceleme ile bunu tekrar hatırlattığın için teşekkürler ✨
