Bu Şehirde Kimse Yok mu?İnsan ve Duygular
Belki de, son nefesini veriyordu. Ama asla insanlara küçük bir gülümseme sunmaktan vazgeçmiyordu. Visam.. Villy'nin hayatına sanki babasının veremediği şefkati, etrafından asla görmediği desteyi ona bahş etmek için gönderilen bir "melek". Din, dil, millet, ilgi alanları, bakış açıları farklı olsa da, Visam her kesi yargılamadan dinliyordu. Kendisinden pek konuşmuyordu. Bunu okuduğunuzda anlayacaksınız.
Anderson hastanesinin özellikle, 17 numaralı odasının vurgulanması çok özeldi. Visamın yaşının çoğu kişiden küçük olmaksızın, her konuda bilgili ve tecrübeli olması beni çok etkiledi. Son nefesinde bile gülüyordu.
Villy- annesi ve babasının ilişkileri iyiye doğru gitmediği için bu onu derinden etkilemişdi. O zaman sanki Villy ile empati kurdum. Bu kötüye giden ilişki Villy'i geleceği konusunda da baya etkiledi. Asla aile şefkati görmeyen bu adam kendi ailesine de şefkat veremedi.Ama tam hayatının bu noktasında Visam bir melek gibi çıka geldi.
Bilmiyorum, hikaye o kadar hertaraflı ki, hangi bir yerinden başlayıp da yazsam, bilemedim. En iyisi siz kitabı okuyun. Ne dediğimi o zaman çok iyi anlayacaksınız)
Bu kitapı bize bahş etdiğin için teşekkürler, Rövşen bey
·
26 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.