Evet bir Orhan Pamuk kitabını daha içimde tarif edemediğim, gülümseyen fakat buruk bakan bir çocuk gözlerinin en yoğun duygusuyla bitirdim. 1970-2007 arasında dönemin en can alıcı ilişkilerini, cinsellik, bekaret, zengin-fakir, çaresizlik ve peşinden getirdiği çare gibi kavramları aşk üzerinden anlatıyor. Ama ne anlatıyor ! Öyle güzel fakat öyle acınası bir aşk hikayesi ki zaman zaman Kemal'in utançlarını iliklerime kadar hissedip asil bir veda olsaydı yine aşk olurdu dedim. Kemal küçük bir çocuğun düşüncelerine önem verecek kadar duyarlı bir o kadar da bu aşk için kendini ziyan edecek kadar duyarsız. Kursağamızda kalır yaşanması mümkünken yaşayamadığımız her şey, İçimize kapanmak ister, yok olmak isteriz ya kitabı okurken Füsun'un yerine fütursuzca var olmak, Kemal'in yerine yok olmak istedim.
·
45 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.