"düzen, insanların kontrolünden muaf ve onlardan üstün bir güçmüş gibi gelse de tekrar etmek gerek ki, boyun eğen herkes bu çarpık beden için birer oksijen tüpü."
13 farkında olarak okuduğum ilk yeraltı edebiyatı eseriydi. benim için oldukça riskli bir okuma oldu çünkü her ne kadar kabul etmesemde fazla önyargılı bir insanım. sürekli kafamda acaba sever miyim diye bir soru dolaşıyordu. tahmin ettiğimden daha çok sevdim kitabı. kitabın altındaki derin felsefi anlatım ve bunu böyle bir kurguyla anlatılması hem çok riskli hem de gayet başarılı olmuş. kabul ediyorum ki kitap gerçekten de herkese hitap edebilecek bir eser değil. altun'un da dediği daha çok yeni fikirlere açık ve bu fikirleri düşünüp anlayabilecek insanlara hitap ediyor. eğer sizde okuduğunuz eserlerde yeni düşünceler yeni bakış açıları görmeyi ve bunlar hakkında tartışabilmeyi ve eleştiri yapabilmeyi seviyorsanız mutlaka tavsiye ederim.
yer yer yazara katılsam da katılmadığım yerler de oldu okurken ama bu beni rahatsız etmek yerine farklı bir bakış açısı kazandırdı diyebilirim.
pek günümüz yazarı okumadığım için bunun avantajlarını pek bilmiyormuşum bunu anladım okurken, merak ettiğim ya da aklıma takılan her konuyu yazara sorma şansım vardı ve bu çok büyük bir ayrıcalık bence.
konuyla alakasız olarak böyle yazarlarımızın pek tanınmaması beni üzüyor. çok satanlara konulsa satış rekoru kırabilecek kitabı kimse bilmiyor, neyse umuyorum ki zamanla hak ettiği yerlere gelecek bir eser. bu arada alpay eğlenen'in dönüşüm dergisinde çıkan öykülerine bakmanızı tavsiye ederim. özellikle tempo hikayesi yazarın dilini ve tarzını anlamanıza çok yardımcı olacaktır.
·
133 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.