#okudumbitti
#AsherKravıtz
#Koreş
#233sayfa
#NisanAyı7ciKitap
"Havladım. Havlıyorum, öyleyse varım"
"Vücut ikiye ayrılır. Dişlerin ve dilinle ulaşabileceğin alanlar ve ağzının erişemeyeceği alanlar"
"Benim yaşama şartlarımın iyileşmesinin kardeşimin kötü durumunun bir sonucu olduğunun farkındaydım"
Selam kitapcanlar. Bu kitap 1935 yılında Almanya'da Yahudi bir ailede Doğan Koreş adındaki bir köpeğin ağzından o dönemi anlatan bir eser. Diyor ki arka kapak yazısında
"Kararları insanların verdiği bir dünyada köpek olmak kolay değildir"
Okurken ilk başta çok sevimli geliyor kitap. Minik bir patinin ağzından köpeklere dair çok şey öğreniyoruz.. Hani insan için nasıl bir ailede doğduğu ve nasıl bir eğitim aldığı önemlidir deriz ya karakterinin şekillenmesi için, işte bu kitapla birlikte bunun köpekler içinde nasıl geçerli olduğunu öğreniyoruz.. Mutlu bir ailede köpeğin davranışı ile Nazi kampı için eğitilirken ki davranışı arasındaki farkları açıkça görebiliyoruz. Ve belki de en önemlisi vahşi bir amaç için eğitilmek istense bile bir köpeğin dostluğunun ve sadakatinin ne kadar büyük ve yüce olabileceğini de bir kez daha bu kitapla anlıyoruz.. Haçiko da (adını yanlış yazmış olabilirim) olduğu gibi..
"Gecenin karanlığı, birkaç saat sonra uyanmaya mahkum edildiğim kara günün yanında sönük kalıyordu"
"Deneyip üzülmek, denemediğime üzülmekten iyidir" dedim kendime..
"Zor yoldan anladığım kadarıyla insanlar üçe ayrılıyordu: iyi, kötü, umursamaz."
"Geceleri gözümün önüne sürekli aynı görüntüler geliyordu. Sokak ortasında yakılan ateşler, yükselen dev alevler, kitaplardan yırtılıp kömür haline gelmiş uçuşan sayfalar" bu alıntı size de kitap hırsızı kitabını hatırlattı mı???