“...Öncelikle kişiyi kutsaldan kökten biçimde ayırmak söz konusudur; alışıldık bakış açısını benzersiz şekilde tersine çevirip, bir insanda kişiliği hariç her şeyin kutsal olduğunu göstermek suretiyle yapar bunu...”
...
Burada belirleyici olan, kutsalın kendinde iyi olması değil, her insanda bulunan kendisine iyilik yapılması beklentisidir.