Şükrü Erbaş’ ın kalbinden kalemine akan o nahif duygular nasıl da işliyor insanın içine.
Şiir, yazmanın da ötesinde hissetmek gibi. Mutluysan, aşıksan, üzgünsen, özlemsen bazen gözyaşını durduramazsın bazen kaleminden akanları.
Şairin her cümlesini okuduğumda, aynanın ötesinde görüyorum yaşadığı tınıyı.
Hele Ömür Hanımla Güz Konuşmaları yok mu! Okurken Cemil Meriç’in Lamia hanımı gibi düşünmüştüm. Ancak bir söyleşisinde öğrendim ki Ömür hanım, varlığı içimde olan ancak ismi değişen soyut bir kişiymiş. Yani hayali ..
“İndiriyorsun kirpiğini upuzun bir güz.
Bir kapı önündeyim, girsem suç gitsem ayaz.”
Bazen aşkını, bazen ülkesindeki haksızlıkları, bazense kapının ardında olanı bilmediği kişilerin acısını resmetmiş.
·
55 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.