Canan Tan’ın okuduğum ilk romanı fakat yanlış kitapla başladığımı anlamış oldum bu vesileyle. Yetişkin masalı tarzında yazılmış bir kitap. Liseliler sevebilir fakat hayatın basamaklarını daha önden çıkan insanlar sıkılacak ve gülecektir. Hiçbir kitabı yarım bırakma huyum olmadığı için kitabı bitirdim ama zorlaya zorlaya. Çünkü başrolü benimseyemedim içselleştiremedim tıpkı birçok okuyucu gibi. Haliyle hiçbir tat da alamadım. Kitabı katlanılır kılan Bursa, Amerika’dan kesitler ve şiirlerdi onun haricinde mantık hatasıyla dolu bir kitap. Başroldeki hanım kızımız prenses olduğunu iddia ediyor ama bi taraftan da her defasında mütevazi olduğunu kanıtlamaya çalışıyor. Girdiği her ortamda dikkat çektiğini, okulun en havalı gencinin kendisine aşık olduğunu, ailesinin üstüne titrediğini anlattıkça anlatıyor. Ama en komiğime giden kısım ise Öylesine basvurduğu Amerika’dan kabul görmekle beraber orda yaşayan yaşlı ve birikimli bir amcamızın onu araması ve hanım kızımızın itirazlarına rağmen onu Amerika’ya çağırması hatta bir heyetle İstanbul’a gelip havaalanında ilk defa gördüğü başrolümüzü benim burdaki kızım diye tanıtması. Sonrası mı tabi ki hanım kızımız ne istese koparıyor kafasına koyması yeterli! Dediğim gibi başrolümüzün şımarık tavırlarından ötürü sevemedim. Ama basit kitap arayışında olanlar tercih edebilir..
·
31 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.