İnsanların pohpohlaması ile saman alevi gibi hemen yanan sönen ihtirasların, feodal beyliğin insan emeği üzerindeki olumsuz etkisini
çok güzel bir kurgu üzerinde anlatan en güzel romanladan biri desem yalan olmaz. 4. sınıfta okumuştum. Tekrar okudum. Çoğu yerini unutmamışım...
İspanya feodalizmine, İtalyan faşizmine inat konçertolar söyleyen yel değirmenlerine savaş açan " Don Kişot " aslında bu sistemin bir kuklasıydı...
Savaş iki ülke arasında olur. Ama en büyük mücadele insanın kendi benliği ile verdiği savaştır.
Kitaptaki obje tasvirlerinin ince anlamları:
"Kırık mızrak" : Ruhumuzun ihtiraslarına karşı savunmasızlığı.
"Yel değirmenleri ": Hezeyan içinde ve sürü psikolojisi ile hareket eden insan kitleleri.
"Don Kişot " : Saray Siyasetçisi
"Sanço Panza ": Saray Siyasetçisinin şakşakçılığını yapan Saray soytarısı.
"Hancı ve handaki çıplak ayaklı kız": Gerçekleri açığa çıkaran ayna, halkın sözcüsü.
"Keşişler" : Halkın din duygusuna karşı zaafı, dini sömürü.
Durcina (Don Kişot'un platonik aşkı) : Emperyalist ve feodal beyliğin ulaşmak istediği kızıl elması.
Mükemmel bir eserdi... Sağlıkla kalın...
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.