Bilir misiniz zamanında bir arkadaş videosunda Sait Faik'in Abasıyanık kitabından bahsetmişti, çok gülmüştük. Ben hala gülerim. Kitabı okurken aklıma geldikçe gülümsedim.
Sait Faik'in bu kitabını 2 kitapmışcasına okudum, önce Havuz Başı'nı okudum araya başka kitaplar okuduktan sonra Son Kuşlar'a başladım. Dönem dönem Sait Faik hikayeleri okurum, içimi açar gökyüzüne denize insana bakmadan bakmış kadar olurum. Evde olduğumuz bu günlerde deniz öyküleri okumak, o öyküleri Sait Faik'in betimlemeleriyle okumak ayrı bir zevkti. Öyküleri deniz kenarında elinde cigarası ve kalem kağıdı yazarken hayal ettim onu hep. Denizi, adaları, martıları dinleyen sessiz yazan bir adam. İyi ki yazmış!
Son Kuşlar öyküleri haktan hukuktan, pay etmeden, insandan, patrondan, hileden bahseden daha melankolikti Havuz Başı'na göre. Okurken kulağımda hep insan insan şarkısı çaldı (bakınız: youtube.com/watch?v=fEzpsVi...). Bu şarkı ile bitireyim incelememi, sağlıcakla kalın!
··
87 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.