Alt tarafı bir ’kum‘ demeyin!
İlk defa bir kitabı okurken hayalimde o ortamı canlandıramadım, kitabı bitirir bitirmez 1964 yılında Hiroshi Teshighara yönetmenliğinde yapılmış filmine de baktım, genelde filmler kitapları yansıtmaz ama filmi de çok başarılıydı.
Kum tepelerinden oluşan denizin kenarında bir köy; bu köyde yaşayan insanlar ve böcek koleksiyonculuğu yapan bir adamın bu köye yolunun düşmesi ile başlıyor yaşananlar... İnsan kitabı okurken yabancı insanlara ne kadar güvenmeliyiz, kimlerden yardım istemeliyiz sorularını bir kez daha düşünüyor, insanların ‘köyünü sev’ sloganıyla yaptıkları kum küreme olayının gereksizliğini anlamaya çalışıyor...Kitapta betimlenen kumlu dünya öyle yoğun ve iyi ifade edilmiş ki, kendimi kitabı okurken, o köyde o adamın kadınla yaşadığı çukurda kısıtlanmış, kirli ve çaresiz hissettim.
Konusu şimdiye kadar okuduğum kitaplardakinden çok farklıydı, yazarın dili bana Stefan Zweig’i anımsattı. İnsan isimleri kullanmayışı ile de Jose Saramago’yu... Bu yazar, belki de Japon edebiyatından şimdiye kadar okuduklarım içinde 1. Sıraya açık ara yerleşmiş olabilir. Mutlaka diğer kitaplarını da okuyacağım, herkese tavsiye ederim.
Kum: kaya parçacıklarından oluşan küme. Zaman zaman manyetit, kasiterit, nadiren de altın tozu içerir. Ortalama 1/8 mm merkezli olan, çan eğrisine benzer bir şekil çizerek dağılım gösterir.
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.