·152 syf.····Okunma: 24 Nisan 2021 17:33 Evet ters köşe bir konusu olan roman.
Anlatım dili anlaşılmaz ama bu anlatım tarzı bilerek seçilmiş.
Benzetmeler, kullanılan kelimeler, duyguların aktarımı çok farklı anlatılmış ve bundan dolayı ki yoğunluğu arttırmış doğrusu.
Kötü deneyimler, kötü anılar yaşayan 3 çocuklu bir baba, yaşadığı kötü olaydan sonra çocukları için kendince bir dünya yaratır. Yaratır dedim zira çocuklar için o bir tanrı ve tüm rutinleri, davranışları, tanımlamaları isimlendirmeleri kendince çocuklara öğretmiş yada öğrenmek zorunda kalmışlar.
Bir gün baba ölür ve çocuklar tamamen habersiz oldukları dış dünyayla tanışırlar.
Amaçları babalarını defnetmektir ancak gerçek dünyaya o kadar yabancıdırlar ki dikkat çekmemeleri imkansızdır.
Konu kız kardeşin ağzından aktarılıyor.
Söylediğim gibi anlaşılmaz cümleler ile aktarılıyor ve kimi zaman zaten anlatıcı da anlatabildim mi diye soruyor kimi zaman.
Kadının ve erkeğin doğası, inanç ve din sorgulamaları, doğum ve ölüm kavramları ile hayat süreci ile kurgu verilmiş.
Aradaki mesajlarda doğa sevgisi ve vejetaryanlık bile var.
Evet zihni sinir konusu var ve idrak etmesi zor geliyor insana.
Ama öyle zor ve aykırı bir konu bu şekilde öyle bir anlatılmış ki roman ve kurgu olarak romana ve yazara şapka çıkarttırır. Yunan bir yönetmenin
Dogtooth filmi ni hatırladım .
Edebiyat böyle bir şey.
Konudan mideniz bulansa da roman hoşunuza gidebiliyor.
Bu yüzdendir ki Konusu için kitabı beğenmeyenleri anlamıyorum.