Adem Özpolat bir kitap okudu

Acaba Ebu Cehil ve yol arkadaşları La İlahe İllallah kelime-i tayyibesini hatır için bile olsa, bir kerecik söyleseydi ne olurdu? Ya da o kelimeyi söylese ama kendi bildiğini okusaydı olmaz mıydı? O kelimeyi söyleyerek Peygamberimizi o anlık için kandırsaydı ne olurdu ki? Ama Mekkeli müşrikler böyle yapmadılar.

Adem Özpolat

Gönderi Sahibi

Acaba Ebu Cehil ve yol arkadaşları La İlahe İllallah kelime-i tayyibesini hatır için bile olsa, bir kerecik söyleseydi ne olurdu? Ya da o kelimeyi söylese ama kendi bildiğini okusaydı olmaz mıydı? O kelimeyi söyleyerek Peygamberimizi o anlık için kandırsaydı ne olurdu ki? Ama Mekkeli müşrikler böyle yapmadılar.

Adem Özpolat

Gönderi Sahibi

Günümüz, çağdaş düşmanları da İslam’ın gençler arasında ilgi uyandırdığını, Sosyalizmin, Kapitalizmin, Laikliğin ve Materyalizmin gençleri tatmin etmediğini, gençlerin İslam’a yöneldiklerini görünce cahiliye müşrikleri gibi ‘Laiklik elden gidiyor’ diye telaşa kapılıyorlar. İslam ve Müslümanlar aleyhlerinde basın ve yayın organlarında akıl almaz iftira kampanyaları başlatıyorlardı. Onların bu telaşı inşaAllah İslam’ın yeniden dirilişini müjdelemektedir. Yeter ki bizler bize düşen görevi yapalım. Yeter ki bizler bir vücudun azaları gibi olmayı bilelim. Yeter ki bizler Kur’an ve sünneti hayatımıza geçirip başkalarının da dirilmesine vesile olabilelim.

Adem Özpolat

Gönderi Sahibi

put; Allah’a ait olan alanın, yine O’nun isim ve sıfatlarını gasp ederek başka şeylerle doldurulmasına denilir. Put; bizi Allah’tan uzaklaştıran, şeytana yakınlaştıran ne ise odur. İşte dünyevileşmede bir puttur derken kastettiğim buydu. Dolayısıyla bir Müslüman dünyaperest olmamalıdır. Hem dünyaperestlik Ebu Leheb hastalığıdır.

Adem Özpolat

Gönderi Sahibi

Buradan şu hakikati de anlıyoruz ki Ebu Leheb, yeğeni Muhammed'in peygamber olduğunu biliyordu. Zaten bugünde dünde sıkıntılar buradan başlamıyor mu? Sorun bilme bilmeme meselesi değildi? Asıl sorun, hak ve hakikatin, doğrunun ve iyiliğin ne olduğunun bilinmesine rağmen dünyalık kaygılardan ya da çevresel faktörlerden dolayı kabul etmeme meselesiydi. Ebu Leheb'in yaptığı tam da buydu.