Puan vermedi·624 syf.··Beğendi
···Okunma: 23 Nisan 2021 01:32 Nigiz kitaplarını hep görüyordum ve sonunda okuduğumda neden bu kadar sevdiklerini anladım.O kadar güzel bir kitap ki hemen seriyi bitirme isteğiyle dolanıp duruyorum.İs konservatuar öğrencisi ve tiyatroya çok aşık biri.Yine bir oyun oynayacaklar fakat bu hayatını çok fazla değiştirecek.Mantus ve Mania oyunu için baş karakterde ve oyunu oynarken resmen karakteri yaşıyor, o derece iyi.Fakat İs’in geçmişinden gelen acılar, yaralar var ve bu İs ‘i soğuk, hissiz bir kişi haline getiriyor.Tam bu oyun zamanlarında karşısına Korhan çıkıyor. (Arjen)sırlarla dolu bir adam, bunu en başta anladım zaten.Korhan'ı anlatmak için kelimeler fayda etmez sanırım.Korhan ve İs aslında henüz çocukken yara alan iki karakter. İlk kitap bitmiş olmasına rağmen halen daha birbirleri hakkında her şeyi bilmiyorlar ve aslında bu konudaki çoğu düğümlerin diğer kitaplarda çözüleceğine dair biraz bilgi edindim Buna rağmen birbirlerine hemen alışan, birbirini anlayan ve belli bir zaman sonra birbirlerinin yaralarını sarmaya çalışan iki karakter haline geliyorlar.Kitaba dair aklımda cevapsız kalan çok fazla soru olduğu için ne yazsam,kitabı size tam olarak anlatmama yetmeyecek.Çocuklukları yaralı iki insan İs ve Korhan.Belki de çocuklukları olmayan iki insan.Henüz sebebini anlayamasam da bir nedenden dolayı Korhan sürekli İs’in karşısına çıkıyor.Zamanla da İs için bir dayanak oluyor.Hikayelerinin başlangıcı olan Tünel,çocukluk sancılarına,kız evlat olmaya,çocuk olamamaya dair anlattıklarıyla beni gerçekten mest eden bir kitap oldu. Kitaptaki betimlemeler ve fazlaca olan metaforlar beni zaman zaman yorsa da yazarın tarzının bu olduğunu duyduğum için çok yadırgamamaya çalıştım.Fakat o betimlemeleri ve metaforları ,tüm kalbinizle okuduğunuzda çok ağır yaşanmışlıklar barındırdığını görüyorsunuz.Puntosu beni bitirdi bu yüzden biraz uzun sürdü okumam Ayrıca +18 bölümler oldukca ayrıntılı verilmişti bu yüzden küçük yaş gruplara tavsiye etmiyorumAmaaa muhakkak okumayanlar okusun diyorum