Bu kitap bir kurgu olsaydı “yok artık, bu kadarı da olmaz derdim” ama kitaptaki tüm olaylar maalesef gerçek. Yazarında üzerinde sıkça durduğu kader motifi, bizler büyüdükçe, yaşadığımız çevre değiştikçe bizi tekrar çocukken yaşadığımız acılara, hayata ve duyguya doğru sürükler bunu değiştirmek de yine bizim elimizdedir. Benim kaderim buymuş diyip kader motifine teslim olmamalıyız. Kitapta Nalan’ı Hayri’yi Zeynep’i Türkan’ı okuyoruz belki ama onları okurken dönüp kendimize de bakıyoruz. Bazılarımız onların yaşadıklarına seyirciyiz bazılarımız ise tam merkezde yani başroldeyiz. Dolayısıyla onları yargılamaktan çok anlamaya çalışıyoruz. Kitaptaki hasta doktor diyalogları, doktorun iç sesi betimlemeleri bir psikoterapi seansındaymışız gibi hissettiriyor. Bence bu herbirimize çok iyi gelmiştir. Her biri yaşanılmış olaylar olsada adeta şoka girdiğim yerler vardı. Demek yazarın sıkça üstünde durduğu kader motifi buymuş dedim. Yazarımızın dili sade ve anlaşılır. Camdaki Kız’ı okumamla birlikte yazarın tüm kitaplarını okumuş bulunmaktayım. Her kitabı bana ayrı bir farkındalık kazandırdı. Bence kitaplarının okunması gereken bir yazar.
·
5 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.