·216 syf.····Okunma: 06 Mayıs 2021 12:31 Paulo Coelho' nun okuduğum ilk kitabı, kesinlikle bir baş ucu kitabı olacak değerde bir başyapıt. okuduktan sonra eşsiz bir kalemi olan böyle bir yazarı neden şimdiye kadar keşfetmedim diye üzüldüm açıkçası ama bundan sonra devamı geleceği için mutluyum, gelelim asıl konuya Veronika'ya ..
Başta ilgimi çeken sadece isimi olsada okudukça hayatımı, şimdiki zamanımı sorgulatan biri haline geldi.
Zaman zaman hepimiz hayatımızda bir şeyler eksik olduğu için bıkmışızdır, ama en önemlisi alışagelmiş şu normal düzenimizden hep şikayet etmişizdir, dönüp bir kere bir şeyleri değiştirmek için kendimize soru sormamışız dır veyahut değiştirmek için çabalamamışızdır ,
çünkü; Bize göre hep başkaları suçludur..
Görünürde mutlu olmak için her şeye sahip olan Veronika için artık herşey kısır bir döngü halini almıştır sıradanlığın ve mutsuzluğun kıskacından kurtulup intihar'a kalkışır ve başarısız bir girişim olur bu ,ardından Villet'e bir akıl hastanesine yatırılır, ve içtiği ilaçlar kalbine hasar verdiğinden bir haftalık ömrü kaldığını duyar asıl her şey de o zaman başlar... evet o intihar etmek istemişti bu yaşamı ve duygusuz bir robota dönüşmüş olan kendinden nefret ediyordu çünkü, ama bir başkasından öleceğini duymak hem de hiç bir zahmete girişmeye gerek kalmadan, bu çok daha acıydı Villet'e kaldığı süre boyunca ,gerçek kimliğini kendini ve yaşama dair inancını geri kazanmıştı her ne kadar öleceğini bilsede ...
Villet görünürde delilerle dolu bir akıl hastanesi ama bence asıl anormal olanlar o duvarın ardına kalanlardı.. Her karakteri ayrı ayrı anlatmak isterdim çünkü hepsi hayatından bir şeyler katıyor .. ama bunun yerine hiç vakit kaybetmeden sizin bian önce okumanızı şiddetle tavsiye ederim. Son olarak çok uzatmadan iletimi veronika'nın şu sözleriyle bitirmek isterim ; "O hapları aldığımda nefret ettiğim birini öldürmeye çalışıyordum. İçimde başka, sevebileceğim Veronika'lar olduğunu bilmiyordum ." dilerim geç olmadan hepimiz bir gün içimizde nefret ettiğimiz tarafları bir kenara bırakıp, kendimiz olan gerçek benliğimizi içimizdeki var olan diğer deli ,çılgın, yaşamayı seven, vb .Veronikalari keşfederiz ,doğru davranışların el kitabını olduğu gibi izlemek yerine kendi yaşamlarımızı, isteklerimizi,serüvenlerimizi keşfedip doğru zamanı beklemeden
( Çünkü;bence doğru zaman diye bişey yoktur.) YA-ŞA-MA-LI" 'yız...