Başkası için çalışmaktan sıkılmış, kendisi için çalışmak ve özgürlüğün o muhteşem tadına varmak isteyen hayvanların hikayesi anlatılıyordu. Baskıdan sıkılmış hayvanların tek isteği daha eşit bir toplumda yaşamaktı. Hayvanlar bunu başardılar ama sonradan inandıkları ve her sözüne değer verdikleri hayvanların, kendilerine bir nevi ihanet edişini gördüler. Domuzların gücü arttıkça kendilerinden başka hiç kimseye değer vermemeye başladılar. Kendileri oturdu diğer hayvanlarsa var gücüyle çalıştı. Sonrasında ise olmasından korktukları şey oldu aslında, insanlaştılar. Eşit bir toplum isteyen hayvanlar daha baskıcı bir toplumla karşı karşıya kaldılar ve işler pek de umdukları gibi gitmedi. Belki de kuzgun Moses’in de dediği gibi bir Balbadem Diyarı vardır ve bir gün hayvanların hepsi oraya gidecektir. Yorumumu kitaptan bir alıntıyla noktalamak istiyorum: “Bu dünyada açlık ve yokluk içinde yaşıyorlardı başka bir yerlerde daha iyi bir dünyanın bulunmasından daha doğru daha anlaşılır ne olabilirdi ki?”
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.