Sen neydin böyle be!1000Kitap
Bu inceleme spoiler içerir
.
Spoilersız inceleme için;
İnsta : minas.tirith.kutuphanesi
.
.
.
.
.
.
.
Öncelikle yüzüklerin efendisinden beri bu kadar sağlam olay örgüsü görmedim efsaneydi. Olayların birbirine çok iyi bağlanması ve peş peşe sonuçlanması efsaneydi.
.
Kabul ediyorum yol boyunca Fitz ve ahalisinin sürekli aynı şeyleri yapmasından sıkıldım. İlerle çadır kur avlan Fitz hülyalara dalsın tekrarla. Ama iş Verity'i bulmaya gelince oradan sonra her şey hareketlendi. Hele bir de Kettle kimliğini açıklayınca ooo dedim biliyordum bu kesin sağlam bir İrfan üyesiydi demiştim.
.
Ardından biliyorsunuz Fitz'in irfan gücü gözle görülür şekilde arttı ve bir anda Will ve diğer irfan kullanıcıları yakınında bittiler. Bu kısım biraz mantık dışıydı ta ki taşların teleport gibi kullanılabileceğiyle bunu hikayeye yedirene kadar. Çok güzel detay.
.
Sonra biliyorsunuz Verity ejderha için ruhlarını vereceklerini söylediler ve Kettle ile kendisini ejderhaya yerleştirdiler. Bu kısımlardaki ağlama, hzün, gururlanma hisleri o kadar iyi işledi ki içime anlatamam.
.
Hele Fitz'in Molly'i kendisini Burrich'in koynuna istekle soktuğunu İrfanlamasından sonra ben okur olarak delirdim ama Fitz benden daha iyi bakacaktır ona ben ona iyi bakamadım diyerek bunu kabullenmeye çalışması. Hüzün ama bir yandan da sadakat.
.
Ardından bu aldatılma daha doğrusu sevdiğinden uzak kalma hissiyle yaşayamayacağı için bu hislerini ejderhaya atması. Ruhsuz bir şekilde kendini Verity'e ejderha için vermesi.
.
Fedakarlık, sadakat, hüzün, kendini öne sunma hepsi var bu romanda çok güzel bağlamış efsane.
.
Ardından Will de ölüyor ve Galen grubu ortadan kalkıyor. Regal kalıyor geriye onu da Will'in irfanından ulaşıp bazı şeyler yapması işin irfanlıyor. Bu yüzden gidip sadakat sunuyor bu yüzden gidip çok seviniyor falan. Yoksa Regal bunu hayatta yapmazdı. Onu öldürmekten vazgeçip böyle bir şey yapması çok iyi bir detay.
.
Ve bunların hepsinin ardından kendini tüm o dünyadan uzak tutması, kendini tamamen gizli kahramana dönüştürmesi ne asilce!
.
Uzun yıllardır okuduğum en iyi olay kurgusu ve en iyi bitirişti. Ağladım, gururlandım, onunla birlikte heyecanlandım, nefret ettim, kızdım, aldatılmışlığı hissettim. Çok iyi yazılmış be her satırında his vardı. Eline sağlık Robin Hobb!!!
·
132 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.