4 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Ben astım hastasıyım.ve bir gün öyle bir kötüyüm ki..
Boğazım şiş,başım ağrıyor sanki içinde taş var,midemde kramplar ve bunların yanında birde sızlayan kollarım ve bacaklarım....
Ve nefes alamayışım...
Her şey geçer ama yalnızlık geçmez.
Ben o gece nefes alamazken, gözlerimde bir damla yaş kalmazken
Yanımda kimsenin olmayışı hepsinden ağır geldi...
O gece Ben güneş doğsun diye Allaha yalvardım.
Korkuyordum çünkü gecenin bir yarısı ölsem kimse görmez diye
Gecenin karanlığında ölmekten korktum.
Allahtan ışık diledim.
Allahım kimseyi yalnız bakma
Çünkü bu hayatta bir insanı en çok yalnızlık yıkar.
Son nefesinde bile yanında bir nefes ister insan.
Yalnızlar bilir gecelerin ne kadar uzun ve karanlık olduğunu..