Ahh ahh o kadar hayatın içinden bir kitap okudum ki Kim bilir; bu hissiyatla, bu çelişkilerle, bu gururla, bu inatla, bu hasretle yanıp tutuşan ne çok insan vardır çevremizde. Ben bile kendi geçmişimden izler buldum, bu kısacık ama bi o kadar dolu olan kitapta .
.
İlk okumaya başladığımda, yazarın yazım tarzını bi garipsemedim değil ama sonra parça parça anılar, yaşanmışlıklar ,yapbozun birer parçası gibi bir araya geldiğinde, güzel bir hikaye ortaya koyduğunu gördüm. Öyle ki; her bir karaktere hem çok kızdım, hem de çok üzüldüm. Ama o kadar gerçek ki, neden diye soramadım. Ve ben kalbimi Adel’in yanında bıraktım
.
Çok uzatmadan konudan bahsedeyim biraz. Öncelikle kitabımız Handan ve kızı Asu’nun bölümleri ile anlatılıyor ama tabi olayın merkezi Asu.
.
Asu, babasının biricik, annesinin ise ihmal ettiği kızı. Bir şekilde her istediği yapılmış birazcıkta şımarık . Kabusları var, kabuslarında mavi bir bebek battaniyesi... Okul hayatı çok başarılı ama bölümü hayali değil. Gün gelir onunda yüreği aşk ile tanışır ama aşkı kabul edecek kadar olgunlaşmamış kalbi. Her şeyi olduğu gibi değil, olmasını istediği gibi görüyor henüz. Karşısındaki adam ise suçlu mu gerçekten? Belli değil. Aradan yıllar geçer ama Asu’nun hayatı hala karışık. Geçmişi ile öğrendiği gerçekler, zamanın bitiremediği bir aşk, olduğu yerde duruyor ve onu bir seçime doğru sürüklüyor. Şimdi elinde tek yönlü bir bilet. Gidecek mi? Kalacak mı?
Saatlerdir havaalanında düşünüyor. Geçmişiyle hesaplaşması bitmemiş biri, geleceğinde mutlu olabilir mi? Doğru karar; her şeye sünger çekip yeniden başlamak mı? Yoksa önce affetmeyi öğrenmek mi? Okuyup öğreniyoruz
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.