·1230 syf.··Beğendi
···Okunma: 17 Ocak 2021 02:46 Karamazov Kardeşler; zevk düşkünü, bencil, rezil bir babanın ve üç oğlunun dramı üzerine kurulu, roman desem sanki az gelecek gibi hissettiğim muazzam bir Dostoyevski klasiği. Dostoyevski'nin tek bir kitabını bile okuduysanız bilirsiniz, onun eserlerinde insan çok önemlidir. Yazdığı karakterler üzerinden okura yaşatır kitabı. Bu kitap o kadar çok şeyi kapsıyor ki, hangisini anlatabilsem acaba diye düşünüp duruyorum şu an. Öncelikle Dostoyevski'nin hayatından izler taşıdığını belirtmekte fayda var çünkü ben okurken bazı notlarla bunu daha iyi kavrayabildim. Ve ölmeden önce yazdığı son kitabı. Bu bilinçle okumak çok başka bir tat veriyor kesinlikle. Alyoşa iyiliği, saflığı temsil eden en küçük kardeş, İvan belirsizliklerle dolu arada kalmış ortanca kardeş ve en büyükleri Dmitriy serseri ve isyankar bir genç. Çocukken yaşadıkları zorluklar, annelerinin ölümleri ve babalarının umursamazlıkları yüzünden üçü de farklı kişilik ve psikolojiye sahip Karamazov Kardeşler. İlk cildi yani kitabın ilk kısmı daha yoğun ve karakter analiziyle doluydu. İkinci kısım olay ağırlıklı ve daha heyecanlı olan kısımdı. Benim en çok hoşuma giden karakter şüphesiz Alyoşa oldu. Hangi açıdan ele alabileceğimi bilemiyorum zira Dostoyevski'nin tüm edebi birikimiyle yazdığını iliklerinize kadar hissedebiliyorsunuz. Din, toplum, insanlık, vicdan, siyaset ve daha birçok yönden çok güçlüydü.
Benim Dostoyevski sevdam Suç ve Ceza ile başlamışken, okuduğum her kitabında katbekat artmaya devam ediyordu ta ki zirveyi Karamazov Kardeşler alana kadar. Diğer kitaplarını okuduğumda ne düşünürüm, bu denli etkilenir miyim bilemiyorum ama Karamazov Kardeşler'in yerinin çok ayrı olduğunu artık rahatlıkla söyleyebilirim. Çeviri konusuna da değineyim, Leyla Soykut çevirisini tercih ettim, gözüm kapalı tavsiye ederim. Çok güzeldi. Eh artık mutlaka okuyun dememe gerek yoktur herhalde, kalınlığı gözünüzü korkutmasın çünkü su gibi akıp gidecek ve bittiğinde koskoca bir boşluğa düşeceksiniz eminim ki..