Yazarlar hep derler ya "bütün eserlerim çocuklarım gibidir" diye. İşte ben de okuduklarıma aynen böyle bakıyorum. Sonuçta yazarı tek bir eserle veya yüzlerce eserle de tanımak mümkün değildir. Bence de onların eserleri sadece yetiştirdikleri çocukları gibidir; kendilerinden bir parça ama tamamen kendileri değil...
Tolstoy'un bu öyküsü bana bu düşüncemin doğruluğunu hissettirdi.
Öncelikle konusu beni cezbetti. Zaten özellikle sınıf ayrımını işleyen öykü ve romanlar çoğumuzun dikkatini bu özelliğiyle çekiyor diye düşünüyorum. Efendi ile uşağının müthiş yolculuğunu kitap sayfalarında seyretmek bende büyük bir ilgi uyandırdı. Olacakları tahmin etmeye çalışırken ters köşe oldum diyebilirim. Tek olumsuz eleştirim kitap değil, yayınevi hakkında. Elimde kalan birkaç kitabını da okuduktan sonra bir daha bu yayınevinden kitap almayı düşünmüyorum.
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.