Sokrates, sorgulanmamış bir hayatın yaşamaya değer olmadığını söyler. Kafka'nın Gregor Samsa'sı ise giderek toplum içinde görmezden gelinen bir karakteri simgeler.
İvan İliç ölüyor, ailesi ve arkadaşları onu yavaş yavaş terk eder, giderek yalnızlaşır, sadece ona sadık olan hizmetkârları kalır. Ölüme yaklaştıkça neden ben diye sorgularken, artık bunu sorgulamayı bırakıp, hayatını gözler önüne seriyor ve ölümle yüzleşmeyi başarıyor. Nihayetinde ölümün aslında dünyevi duygulardan bir arınma ve huzur olduğu kanısına varıyor. Kitap, anlattığı hikaye itibariyle ölüm korkusu taşıyanlar için belki de referans niteliği taşıyabilecek bir eser.
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.