-Cioran düşünce yapısına ve yaşam tarzına hayran olduğum bir yazar.Ancak bu hayranlığım nedense kitaplarına geldiğinde son buluyor.
-Büyük bir heyecanla,Wikipedia sayfasını okuduktan sonra 4 kitabını alarak başladığım Cioran maceram,her bir kitapta biraz daha hayal kırıklığı yaşatıyor.
-Belki yanlış beklentilerle okuduğum için olabilir bu durum.Ama Cioran'ın betimlemeleri,tanımlamaları ve yargıları bana çarpıcı gelmekten ziyade, "Baban seni sevmediği için mi böylesin?" gibi kitaptan ve yazardan kopartıcı düşüncelere sebebiyet veriyor.
-Cioran'ın söylemleri karamsar.Ve fazla spesifik.Yazarların yazma sürecinin felsefi acılarını merakla okuduğum pek söylenemez.Ve yaşamanın acılı doğası hakkında yazılanlar bir süre sonra ister istemez kendisini tekrar etmeye,yavanlaşmaya başlıyor.O ilk sayfalardaki etkileyicilik,yerini sıkıcılığa ve "ben bu adamı nasıl sevmişim ya "ya bırakıyor.
-Ancak her şeye rağmen,Cioran'ın düşünceleri bulunduğu zamana göre ele alındığında sıra dışı ve özgürlük,devrim hareketlerindeki karamsar havayı enerjiye,hareketliliğe çevirmek için biçilmiş kaftan.Kendim için konuşacak olursam,son 1 ayda başımdan geçen zor zamanlarda hayattan nefret eden tek insanın ben olmadığımı, hatta ve hatta benden kat ve kat nefret eden insanlar olduğunu göstermesi ve yalnızlık hissimi hafifletmesi ile gönlümde ayrı bir yeri var.
-3/5
·
152 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.