hwang hyunjin: "hyunin": hyunin "Boşlukta, bunalmış hissediyorum. Canımı yakan şey ne? Sürekli kilo vermeye devam ediyorum. Uyku tutmuyor dehşet verici düşüncelerim beni yine buluyor. Bileğimin ağrısı öyle belirgin ki acıdan kıvranıyorum. Kendime gelemiyorum. Evet daha önümde uzun bir gelecek var ve ben yolu yarılamadan bıraktım. Hayat çok zor, nefes almak, gülümsemek her zamankinden daha da zorlaşıyor. Az önce hastaneden geldim herkes sorguluyor neden böyle olduğumu. Herkese haykırmak istiyorum. Kendine gelemiyorum bazen nefesim daralıyor. Sonumu düşünüyorum. Tanrı beni affedecek mi? Ben affedilecek birşey yapmadım, isyan ediyordum sürekli, bu affedilir miydi? Korkutan titriyorum kimsenin haberi yokken. Korkuyorum. Ve bazen düşünüyorum benim hayatım çoktan bitti. Ölümü bekleyen biri gibiyim. Uçurumdayım, atladım ama yere çakılamıyorum. Nefesim daralıyor belki biri beni yukarıya çeker ama sanmıyorum yere çakılmak en iyi tercih galiba. Hyunjin kimdi sahi. Ergen triplerinde bağıran biri mi? Ben şarkı söylemek, sevilmek istiyordum. Kendimi geri istiyordum. Herşeyin tadı kaçıyor. Kendimi kaybediyorum, kendi kendimin ruhunu elinden alıyorum. Şarkı açıyorum, beynimdeki sesler susmuyor. İdolüm olan birkaç kişiyi izliyorum onlar gülerken ağlıyorum. Fanlar onları seviyor. Bu nasıl bir duygu? Ben bıkmıştım, insanlara seslenmek bu kadar mı zordu. Herkes çıkıp bir şarkı mırıldansa idol olmuş olmuyordu! Canım yanıyordu izledikçe, onlar gibi olmak istiyordum. Rap yaparken nefesim kesilsin istiyorum. Bağırmak nefesimi tüketmek istiyordum. Boğazım patlayana kadar bağırıp sözlerimi duymalarını istiyorum. Yeter ki hayalime bir adım yaklaşayım. Hastalıklar... peşimi bırakmıyor. Şuan kendime söz veriyorum hyunjin sende sevileceksin, müzik aşkın alevlenmeye devam edicek, rapini duyacaklar insanlar senin bağırışına,...

"Boşlukta, bunalmış hissediyorum. Canımı yakan şey ne? Sürekli kilo vermeye devam ediyorum. Uyku tutmuyor dehşet verici düşüncelerim beni yine buluyor. Bileğimin ağrısı öyle belirgin ki acıdan kıvranıyorum. Kendime gelemiyorum. Evet daha önümde uzun bir gelecek var ve ben yolu yarılamadan bıraktım. Hayat çok zor, nefes almak, gülümsemek her zamankinden daha da zorlaşıyor. Az önce hastaneden geldim herkes sorguluyor neden böyle olduğumu. Herkese haykırmak istiyorum. Kendine gelemiyorum bazen nefesim daralıyor. Sonumu düşünüyorum. Tanrı beni affedecek mi? Ben affedilecek birşey yapmadım, isyan ediyordum sürekli, bu affedilir miydi? Korkutan titriyorum kimsenin haberi yokken. Korkuyorum. Ve bazen düşünüyorum benim hayatım çoktan bitti. Ölümü bekleyen biri gibiyim. Uçurumdayım, atladım ama yere çakılamıyorum. Nefesim daralıyor belki biri beni yukarıya çeker ama sanmıyorum yere çakılmak en iyi tercih galiba. Hyunjin kimdi sahi. Ergen triplerinde bağıran biri mi? Ben şarkı söylemek, sevilmek istiyordum. Kendimi geri istiyordum. Herşeyin tadı kaçıyor. Kendimi kaybediyorum, kendi kendimin ruhunu elinden alıyorum. Şarkı açıyorum, beynimdeki sesler susmuyor. İdolüm olan birkaç kişiyi izliyorum onlar gülerken ağlıyorum. Fanlar onları seviyor. Bu nasıl bir duygu? Ben bıkmıştım, insanlara seslenmek bu kadar mı zordu. Herkes çıkıp bir şarkı mırıldansa idol olmuş olmuyordu! Canım yanıyordu izledikçe, onlar gibi olmak istiyordum. Rap yaparken nefesim kesilsin istiyorum. Bağırmak nefesimi tüketmek istiyordum. Boğazım patlayana kadar bağırıp sözlerimi duymalarını istiyorum. Yeter ki hayalime bir adım yaklaşayım. Hastalıklar... peşimi bırakmıyor. Şuan kendime söz veriyorum hyunjin sende sevileceksin, müzik aşkın alevlenmeye devam edicek, rapini duyacaklar insanlar senin bağırışına,

devamını oku

··1 alıntı·

228 Gösterim

38 Yorum