Şimdi efendim pek öyle uzatmadan yüzeysel bir şekilde içeriğinden bahsedeceğim size. Ancak bundan önce paylaşmak istediğim bir-iki şey var. Sevgili Arsız Ölüm epey uzun bir zamandır elime almak istediğim bir kitaptı fakat kısmettir ki anca Hemhal Tiyatro tarafından hazırlanan bir oyunu (Sevgili Arsız Ölüm - Dirmit) izlememin ardından kitaplığımı buldu kendisi. Nezaket Erden’in ağzım açık izlediğim oyunculuğu muydu beni motive eden bilmiyorum ama kendi kendime “Ay,” dedim “ne zamandır listemde bi okumak nasip olamadı artık elime alayım şu kitabı!”
Küçükken Nazlı Eray’ın kitaplarını bayıla bayıla okurdum desem büyülü-gerçeklik akımını bir hayli sevdiğimi anlarsınız sanırım. İşte, Sevgili Arsız Ölüm de büyülü-gerçeklik akımından nasibini almış bir roman ve baylar bayanlar merdivenden kayanlar ben Latife Tekin’in bu kitabına ba-yıl-dım! Hurafeler, cinci hocalar, geleneksel dindarlık anlayışı, muskalar, büyüler, örf-adetler, aman aman neler neler! Bir aile düşünün ki anne azraille konuşuyor, baba gidiyor denizle hasbihal eyliyor, evin küçük kızı köydeki evlerinin önüne konuşlanmış tulumbayla sohbetler içinde. İşte tam da böyle detaylar ve bunların romana son derece doğal bir anlatımla yedirilmesi büyülü-gerçekçiliği müthiş bir ustalıkla yansıtıyor. Sadece din-gelenek ve bu ikilinin aile içi ve bazı toplumsal yansımaları üzerinden ilerleyen bir roman da değil Sevgili Arsız Ölüm. Aynı zamanda Aktaş ailesinin, köyden şehre göçü ve burada barındıkları tek odalı evde yaşadıklarıyla da ayrı bir resimdir. Yer yer üzüldüm, yer yer sinirlendim, bazen duygulandım. Romanın sunduğu eleştirileri pek haklı ve maalesef çok gerçek buldum.
Dediğim gibi yalnızca yüzeysel bir şekilde bahsetmek niyetindeyim bu yazıda. Dolayısıyla lafı fazla dolandırmadan burada kesmek istiyorum. He, son olarak eğer aşina değilseniz, başta zorlayacak bir anlatımı olduğu doğrudur ancak sayfaları devirdikçe alışacaksınızdır. Şimdiden iyi okumalar dilerim!
·
46 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.