Günlük dilde kullanım olarak değil ancak psikolojideki tanımıyla depresyon geçirmiş herkesin kendinde birçok yer bulacağı; bu dönemi atlattıysa bile o hisleri hatırlamanın hüznü ile tanıdık gelmesinin verdiği rahatlık arasında bir çırpıda okuyacağı bir kitap. Dostoyevski’nin malzemesi insandır demişti bir hocam. Malzemesini ustalıkla işlediği bir eser olmuş.
Engin Günaydın’ın bu kitabın anti-kahraman karakterini oynadığı “Yeraltı” filminin de peşine izlenmesini tavsiye ederim.
·
65 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.