sindirilmesi zor bir metin. fakat içeriği bakımından günlük yaşamda durup düşünmeyeceğimiz bazı deyişlerin, sözcüklerin (daha çok sıfatlar) ve anlamlandırmaların çağrıştırdıklarına yön veriyor.
önsözde de değinildiği gibi, kitapta yazan hiçbir söz wittgenstein’ın kendisi tarafından yazılmamıştır. burada yayımlanan notlar kendisinin görüp kontrol etmediği, öğrenciler tarafından tutulmuş notlardır.
estetiğin psikolojinin bir dalı olduğunu, sanatın tüm gizemlerinin psikoloji deneyleri ile anlaşılabileceği düşüncesini reddeder. estetiğin önemli problemlerinin psikoloji araştırmalarıyla ortaya çıkarılamayacağını söyler.
estetik problemleri şu şekildedir: “şöyle şöyle dediğimde zihnimde olup biten nedir?”
fakat psikolojiyi karşılaştırdığımızda: “insanların gerçekten söylemek istedikleri şunlar şunlardır.”
bunlara eklenti olarak freud ve onun çalışmalarından bahsedilen bir bölümü var kitabın.
‘hoş’ gibi sözcükler ilk olarak ünlemler biçiminde kullanılırlar. giderek çok daha seyrek kullanılırlar. bir müzik parçasının hoş olduğunu, onu överek değil, ona bir nitelik atfederek belirtiriz. (kuşkusuz kendini doğru biçimde ifade edemeyen birçok insan bu sözcüğü çok sık kullanır.)
birisini matematik ve fizik ile uğraştıran çekiciliktir. bu çekicilik ise matematik veya fiziğin yanlışlanamaz gibi görünmesinden doğar.
son olarak da;
tanrı hakkında ne düşündüğümü belli belirsiz de olsa anımsasaydım şunları söyleyebilirdim: nasıl bir tanrı inancı olursa olsun, test edebileceğimiz ya da test etme methodu bulabileceğimiz bir şeye inanılamaz.
·
145 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.