Hayatım boyunca pek az öykü kitabı okudum. Ve bunun eksikliğini hep hissetmişimdir. Kerem Bakıcı'nın öykülerini bu kitabıyla keşfettim. Kitabı sokak arası bir kitapçıda gördüğümde boşuna 'Beni al' diye bağırmamış demek. Günümüzden bir soluk okumak o kadar iyi geldi ki..
Oh be biri bozmuş işte bu ölüm sessizliğini dedim içimden.. :)
Umarım bir sonraki kitabıyla yahut öyküsüyle karşılaşmam bu kadar uzun sürmez..
Okuyunuz efemm ;)
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.