Selamunaleykum
İlk kez bir Necip Fazıl kitabı elimde bu kadar kaldı. Konusu okuduğum diğer kitapların konusunda farklı olduğu için ilgimi kitaba cok veremedim. Ancak sonuna doğru daha alakadar olabildim. Necip Fazıl eserin başında şöyle diyor: " dokuz yaşında ata bindim; ve yalan olmasın, bir daha inmedim. Her binişimde büyüdüm ve her inişimde küçüldüm." At'a karşı olam sevgi,alaka ancak bu şekilde ifade edilebilirdi. Fevkalade bir tasvir. Kitabı okurken at ile alakalı bazı kitaplardan kesitler verilmişti o kitapları da listeme ekledim çünkü çok güzel kesitler merak ettim açıkçası. İçerik şu şekilde ileriyor: At'ın manası
At,kelam ve sanat
Tarih boyunca at
Safkan
Onlarda yarış
Bizde yarış
İstikbalde at
"Bizde ki yarış" bölümünde eleştirel bir yaklaşımı oluyor. Yine at bahisleri ile ilgili açıklamaları güzel. Severek okudum. Ancak illa okunmalı demiyorum. Ben yazım tarzını daha çok benimsemek amaçlı okudum. Kitabın en sonunda çok güzel bir kıssa vardı. Herkesin çoğunlukla kullandığı " iyi insanlar, iyi atlara bindiler, gittiler." cümlesinin hikayesi. İşte bu hikayeyi merak ediyorsanız okumanızı öneririm. Selam ve dua ile.🕊
·
95 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.