Küçük İskender'in en sevdiği, fakat en yayınlamak istemediği metnidir. Çok uzunca bir sürede yazmıştır. Aslında sadece birisi için yazmaya başlamış fakat sonradan herkesi düşünerek yazmaya devam etmiştir. Doğrusu bir şiir değildir, günlük gibi bir şeydir. Hiçbir zaman şiir olarak nitelemez bu eseri İskender. Şiirsel bir değeri yoktur gözünde.
Aşk bir o kadar zalim, bir o kadar hunhar ve bir o kadar da kaçınılmazsa eğer, ayrılığın kesiğini de, tende ve ruhta en derininden anlatır Küçük İskender:
"Dokunamadım sana. parmak uçlarım neşterdi çünkü..." der ve bitirir.