Ötediyar, rengarenk kapağı ile ilk gördüğüm andan beri merak ettiğim bir kitaptı. Kitabı okurken ara ara kapağa bakıp zihnimde canlandırdıklarımla kıyasladım ve kapaktaki çizimler düşündüklerimle oldukça örtüşüyordu.
Kitap, Alice ve Oliver'ın macerasını anlatıyor. Bir gün Alice'in çok sevdiği babası ortadan kayboluyor. Oliver ise Alice'e babasının yerini bildiğini ve beraber onu araması gerektiğini söyleyince, ikili kendini bir başka dünyada, Ötediyar'da buluyor.
Yazar olayları masalsı bir dil ile anlatmış, arada anlatıcı söze giriyor mesela. Çoğu kişinin aksine ben buna hemen alıştım, hatta hoşuma gitti. Sadece Oliver'ın "Ben her şeyi biliyorum." tavırlarına ve bildiklerini Alice'e anlatmamasına bazen sinirlendim ancak bir süre sonra o hali gitti zaten.
Ötediyar'a girmeden önce mantığınızı bir kenara bırakmanız gerekiyor. Ben okurken yazarın hayal gücüne hayret ettim ve kendi hayal gücümün sınırlarının zorlandığını hissettim yer yer. Sanırım hayatımda ilk kez böyle bir kitap okudum. Aşırı bayıldım, mükemmeldi diyemem, sevmedim hiç diyemem. Ama kesinlikle farklı ve tatlı bir kitaptı diyebilirim. Okurken eğleneceğinize eminim. İyi okumalar
·
1.157 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.