Mikrop, Henry Sutton'un "Özgürlük" isimli romanından sonra okuduğum ikinci kitabı. Henry Sutton, Arthur Hailey, Jonathan Black gibi isimler benim için birer "Sahafsever" yazarlarıdır. Hemen hemen gittiğiniz her sahafta mutlaka bu isimlerin kitapları yer alır. Ve hiç çekinmeden, düşünmeden alıp büyük bir keyifle okuyabileceğiniz kitaplardır hepsi. Mikrop da elbette bu kategoriye giren yapıtlardan biri. Akıcı anlatımı, konuya direkt olarak giriş yapması ve gereğinden ne uzun ne de kısa tutulmuş, merak uyandırıcı hikâyesi ile okuru boğmadan, tam kıvamında yazılmış bir eser diyebilirim Mikrop için.
Amerika Birleşik Devletleri, Utah eyaletinin Tarsus kasabası. Utah, Mormonların yoğun olarak yaşadıkları bir bölgedir. Mormonlar, kendilerine özgü yaşam felsefeleri, inançları ve kapalı bir toplum oluşuyla bilinen bir topluluktur aynı zamanda.
Bebek bekleyen genç bir kadından yetmiş yaşlarındaki kayinpederine, on yaşlarında bir çocuktan kasaba bakkalına kadar tüm yerleşkeyi bir virüs etkisi altına alır. İnsanların garip yüz ifadeleri, kusma, yoğun bir baş ağrısı ve kalp ritmlerindeki yavaşlamanın ardından akli melekeleri kaybetmeyle kendini gösteren belirtilerle birlikte felaket gelmiştir artık kasabaya.
Ordu tarafından üretilip geliştirilen biyolojik silah ve etkilerinin kontrolden çıkması sonucu yaşananlar, telafisi imkânsız zararlara yol açar. Bir virüs üzerinde deney yapılırken hava şartları yüzünden tüm kasabaya bulaştırılan ölümcül bir mikrop, bölgede yaşayan herkesi etkiler. Üstelik Başkan, tüm ulusa biyolojik savaşın bittiğini açıkladığı günlerde meydana gelen bu olay, başkanla ordunun arasında büyük bir gerilime de neden olur. Ve Sutton'un anlatımıyla insanların aslında ne kadar iyi ve ne kadar kötü olabileceğini gözler önüne seren okunası bir romana bırakırız kendimizi.
·
103 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Özgür Köktürk
Gönderi Sahibi
Hele o kalın ciltli şömizli kitaplar. Ve içlerinden çıkan sürprizler. Kiminden bir posta pulu, kiminden fotoğraf veya fotoğraf negatifi, kiminden de yaşanmışlık kokan bir kaç satır mektup. Bu duyguyu hissetmeyen tadını bilemez 😀