Sınıfsal eşitsizliği ve sonuçlarını toplumun en alt tabakasını oluşturan işsizler ve evsizler (berduşlar) üzerinden anlatmış sevgili George Orwell.
Yazar kendisi ile birlikte binlerce olan berduşların bir günlük yaşantılarına sığdırdıkları ve her yeni günde tekrar eden nice zorlukları anlatırken okuyucunun da bu zorlukları iliklerine kadar hissetmesini sağlamıştır.
Yazar okuyucuyu berduşların yaşamlarında çektikleri sıkıntı ve zorluklardan ziyade bu sıkıntı ve zorlukları neden çekmek zorunda olduklarını düşünmeye sevk ederek hiç kimsenin bu şekilde yaşamayı hak etmediğini anlatmaya çalışmıştır.
Kitaptan ufak bir alıntıyla bitiriyorum.
“Yine de iyi bir adamdı, cömert bir doğası vardı ve son lokmasını bile bir arkadaşla paylaşmaya hazırdı; gerçekten de, kelimenin tam anlamıyla son lokmasını benimle birden fazla defa paylaşmışlığı vardı. Birkaç ay düzgün beslense muhtemelen çalışabilirdi de. Ama iki yıl margarinli ekmekle beslenmek becerilerini ürkütücü bir biçimde zayıflatmıştı. Zihni ile bedeni tamamen sağlıksız düşene dek bu yemek taklidi pislikle hayatta kalmıştı. Onun insanlığını yok eden, doğuştan gelen bir karakter bozukluğu değil, yetersiz beslenmeydi.”
İyi okumalar diliyorum!
·
59 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.