Bir kere ışığı tanımaya başladımı yolcu , o ışığın içindeki karanlıkları anlamlandırır. Karanlık ile ışığın bir madalyonun iki yüzü gibi olduğunu anlar. Madalyonun iki yuzununde ayni yüz olduğunu tecrübe ettiği an ise artik varılacak bir yer olmadığını hayatin sadece bir yolculuk olduğunu kavrar..
Sonnn ..kitabi cokk beğendim .insan okurken kendi yolculuğunu düşünüyor eksiğini, gediğini , fazlasını herşeyi gormeye aynalık görevi yapıyor.kendi bağlanma sitilimiz annemizin bağlanma sitili silsile halinde hayat akışımızın içersinde yer aliyor..ve bunlar tüm iliskileri içine aliyor frk etmiyorsun. Geleceğimizin geçmişimizden daha güzel olması için fark etmek lazim döngüyü kirmak lazim ..Gerçekten duyguları kabul edip açığa çıkardığımızda insanin dünyası aydınlanıyor..bunun üzerine kafa yoran merak eden herkese tavsiyemdir.
·
129 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.