Zorla organ bağışı.
Herkese merhabalar.
Öyle bir dünya düşünün ki çocuklar 13 yaşında geldiği zaman ailelerine iki seçenek sunuluyor. Ya çocuklarıyla birlikte yaşamlarına devam edecekler ya da çocuklar ıskartaya çıkarılacaklar. İkinci seçenek söz konusuysa çocukların organları alınıyor ve başka ihtiyacı olan donörlere nakilleri yapılıyor. İşte bu distopik romanda ıskartadan yani diğer adıyla hasat kampına gitmek istemeyen, oradan kaçan çocukların hikayesini anlatıyor.
Karakterler gerçek hayattan fırlamış gibiydi. O ya da bu sebeple ailesine yaranamayan çocuklar, bir anlık hata için sözde başarısız olan çocuklar ya da doğumdan itibaren tek bir an için yetiştirilen çocuklar ve daha niceleri.
Kitap akıcı ve bir o kadar da merak uyandırıcıydı. İncelememi de bu kitabı en iyi tanımlayacak cümle ile bitirmek istiyorum.
"Daha fazla insan, organlarını bağışlasaydı ıskarta işlemi hiç olmayacaktı... ama insanlar kendilerinin olan şeyi kendilerine saklamayı seviyorlar, hatta öldükten sonra bile. Açgözlülüğün etiği ezip geçmesi çok uzun sürmedi. Iskarta işlemi çok verimli bir iş halini aldı ve insanlar buna izin verdiler."
Sevgiyle kalın.
·
771 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.