Ayrıntılı ''Yakusoku no Neverland (The Promised Neverland)'' Cilt 5 İncelemesi
Bu ciltte gerçekten güzel bir ciltti. Keşke yayınevi yeni ciltleri daha kısa sürede getirse. Buradan Gerekli Şeyler'e sesleniyorum :)
Spoilersız yorumuma gelecek olursak:
- Güzel bir ciltti ama 4. ciltten sonra çok sönük kaldı. 4. ciltte başlayan kaçışın devamını ve sonrasında yaşanan ufak tefek olayları okuduk. Ciltte ana bir aksiyon konusu yoktu. Yeni bir arc'a geçileceği için normal bir durum tabi. Daha çok okuyucuya dış dünyayı gösteren ve bazı bilgiler veren bir ciltti.
- Cildin geneli durgun olmasına rağmen sonu oldukça heyecanlıydı ve bu genel durumu toparlamış. Sonunu çok gizemli bir şekilde bitirmişler. Benim de bu seriye yakıştırdığım şey bu olurdu. Okuyucu yeni cilde kadar merakla bekleyecek.
- Yaşları maksimum 12 olan çocukların bu derece fiziksel yetiye sahip olması çok garip hissettiriyor. Zekayı ve düşünme kapasitelerini bir derece kabullendim ama bu hareketler, bu cesaret kesinlikle çocuklara ait olamaz. Bu bence bir mantık hatası olsa da bunun bir manga olduğunu aklımdan çıkarmıyorum tabi ki. Bu seride doğaüstü güç sahibi olmayan karakterler var. 12 yaşında bir okuyucu bu durumu normal karşılayabilir fakat karakterlerle yaş aralığı fazla olan okuyuculara benim gibi mantıksız geleceğini düşünüyorum.
Kitaba verdiğim puana gelecek olursak:
- Yukarıda belirttiğim gibi aksiyon azlığından dolayı birkaç puan kırmak durumunda kaldım. Bu sebeple kitaba 7 veriyorum.
-----------------*SPOİLER İÇERİKLİ YORUM*-----------------
KİTABI OKUMAYAN ARKADAŞLAR LÜTFEN BAKMASINLAR!!!!
- Çocukların kaçışı oldukça hoşuma gitti. Geçen ciltten kalan merağımız giderilmiş oldu. Kalan şeyler daha çok dış dünyada karşılarına çıkan bir takım zorluklar ile ilgiliydi.
- Emma ve Ray diğer çocuklara anne baba gibi oldular. Emma'nın daha mantıklı düşünmesi, Ray'in artık kendini kurban etmekten vazgeçmesi gerçekten güzel karakter gelişimleri olduğuna bir işaretti. Norman'ın acısını kalplerine gömüp herkese kol kanat germeleri gerçekten çok güzel.
- Çocuklar kaçarken Norman'ın hayalinin belirmesi okuyucuyu duygusallaştırıyor. Bir anlığına yoksa ölmedi mi diyen okuyucu ne yazık ki hayal kırıklığına uğrayacak. Ray'in o anda Norman'ın ''İyi bir şey göstereceğim'' sözünü düşünmesi ve bu göstermek istediğinin aslında kaçmak, özgür olmak ve hep birlikte olmak olduğunu düşünmesi çok güzeldi. Norman hep onların kalbinde olacak anlaşılan. Acaba gerçekten de göstereceği ''iyi şey'' bu muydu?
- Isabella'nın geçmişini görmüş olduk. O da kaçmak isteyen ama kötü kaderini kabullenen bir insanmış aslında. Son ana kadar çocukları kovalayıp gerçekten kaçtıklarını gördükten sonra onlara şans dilemesi ve onlar adına mutlu olması gerçekten çok güzeldi. Isabella'nın içinde hala biraz iyilik var gibi görünüyor.
- Ray'in Isabella'nın kendi öz çocuğu olduğunu görmüş olduk. İnsan hayret ediyor tabi. Nasıl böyle bir kalpsizlik yapabilir aklım almadı. Okuyucuyu hayrete düşürüyor gerçekten.
- Sonu gerçekten heyecanlı bitirildi. Gizemli kurtarıcı kim göreceğiz. Dost mu? Düşman mı?
·
345 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.