Can Dostum
Can dostum…Dostluğun, özgürlüğün, pes etmeyişin hikayesi…İnsan denen mahlukatın doğayı ve canlıları nasıl hakimiyeti altına alıp doğanın dengesi ile oynayışının resmedilişi... Hayvanların gözünden dünyayı nasıl algıladıklarının tasvir edilişi…Tek kelime muhteşemdi.
Dostluk… belki de anlamı en derin ifadelerden bir tanesi. Bir insanın hayatında en fazla kaç tane dostu olabilir ki? Kaç canlıya derdini anlatabilirsin ya da göz göze geldiğinde anlaşabilirsin? Dostluk bağı denen şey öyle kuvvetli bir zincirdir ki bu zinciri hiçbir şey koparamaz. Dost her zaman yanında var olandır, senin kederinle üzülen, senin sevincinle sevinendir. Sen konuşmadan gözlerinle anlaştığın ve her devrilmende seni ayağa kaldıran güçtür o. Görüşemediğin zamanlarda bile varlığına şükrettiğindir. Hele bu dost sadakati ile bilinen ve dostların en hakikisi olan bir köpekse o zaman o dostluk paha biçilmezdir işte.
Gel gelelim hikayemize…Kuzey Amerika Kızak Köpeği Yarışı’nın galibi olan kurt köpeği Kavik ve Andy’nin dostluğu…Birisi yarı kurt, heybetli, gri kürkü ve sarı gözleri ile dağların sessiz kralı, diğeri ise on beş yaşında, dostu için her şeyi yapabilecek inançlı, azimli, muhteşem kalbi olan bir çocuk… İki farklı tür ama birleştikleri nokta DOSTLUKLARI… Hani deriz ya anlatılmaz yaşanır diye işte onlardan bir tanesi… Araya hiçbir engelin giremediği, mesafelerin yok olduğu, sadakatin ve dostluğun kendini sonuna kadar hissettirdiği şahane bir dostluk hem de...Kavik’in, dostu Andy’i görebilmek için verdiği mücadele…. Ait olduğu aileye ve eve dönmek için önüne çıkan engelleri tek tek aşışı... Bunun yanı sıra, insanların, kendilerini dünyanın sahibi sanıp, tüm canlıları istedikleri kaba ve şekle sokmaya çalışması ve en az bizim kadar özgürlüğü hak eden hayvanlara esir muamelesi yapması hikayede çok güzel vurgulanmış. İnsanların din, dil, ırk, cinsiyet ayırımı yapılmadan sadece “iyi insan” ve “kötü insan” olarak algılanması gerektiği bir kez daha altı çizilerek anlatılmış verilen insan tiplemeleriyle. Kitabı başından sonuna kadar çok severek okudum. Özellikle, Kavik’in çeşitli olaylar karşısında verdiği tepkileri okurken diğer canlarla empati kurmamız gerektiğini hissettim. Walt Morey’in okuduğum ilk kitabıydı, şimdiden diğer kitaplarını araştırmaya başladım.
Bu kitabı sevmemin başka bir sebebi de bir kedim olması ve hayvan dostların insanlardan çok daha “dost” olduğuna inanmam sanırım. Sırrımı paylaştığım, dertleştiğim, vakit geçirmekten büyük zevk aldığım, hasta olduğunda sanki benim bir yerim ağrıyor gibi hissettiğim, ailemden, canımdan bir parça haline gelen can dostlarımızın hayatımızdaki yerlerinin ne kadar önemli olması… Kafka ne demiş? “Huzur mu istiyorsun? Az eşya az insan.” Bana göre “Huzur mu istiyorsun? Çok hayvan çok hayvan.”
Keyifli okumalar!
··
557 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.