Toprakta Büyür mü İnsan?, Alıç ağaçlarının gölgesi üzerine düşenlerin, pişmanlığına bir ömür adayanların, inatçı bir doğanın, kışın ve baharın anlattıklarının bir araya getiriyor. Sık sık doğa seslerinin karşılığı, çınlayan, tıkırdayan, hareketi, değişken, hızla bir soluk taşıyor. "Kasaba aşağılarda kaldı. Kerpiç, sıçak ve eski kel tepenin başı gökte... Eteklerine dizilmiş üç beş boranhane. Göz gözü.. Katran, feldir, canlı. Gün ışımdı henüz. Gökyüzünde sarı kırmızı haleler. Cıbıldak tepe bayan Haris adımlarını sıklaştırdı. Alnında geceden kalma bir ağrı, zonk zonk, yıkık dökük boranhanerlerden birine daldı. Kanat çırpışları her yandan. Göverçinler tek gözleri açık uyur derlerdi de inanmazdım. "
·
295 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.