Nikolay Gogol tanıştığım en cömert korku yazarı oldu. Kitaptaki üç öyküsünde de, korku yazarlarının çoğundan alışık olduğumuz betimleme odaklı gizemi bir kenara bırakıp, yalnızca olay odaklı bir gizem yaratmayı tercih etmiş. Bu da betimlemelerinin olabildiğince açık ve korkunç olmasına sebep oluyor. Okuyucuya sadece hissettirmeyi değil, net bir şekilde görselleştirmeyi de hedefliyor. Ve bunu da ziyadesiyle başarıyor. Öyle ki Viy, okunduktan sonra zihinde bolca çarpık beden, bolca sürreal manzara bırakıyor.
Ayrıca yazarın cümleleri uzun süredir rastlamadığım kadar akışkan. Sebebi orijinal dilin İngilizce olmadığı, sokak ağzının bol olduğu bir eseri sık tatmıyor olmam olabilir. Fakat cümleler şiirsel bir agresiflik ile akıp gidiyor. Son ve en uzunu olan "Korkunç Bir İntikam" öyküsünün bölümlerinin sık ve kısa olması da bu akışkanlığı arttırıyor.
Özellikle folk-horror severler için değişilmez bir kitap olacaktır. Diğer eserlerini de almak için ilk öyküsünden karar kılmıştım.
·
535 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.